Het andere Andalusië Hotel Ronda Enfrente Arte

Het andere Andalusië Hotel Ronda Enfrente Arte

Het andere Andalusië

Filip Eyckmans ruilde in 1997 Wommelgem voor Rondt een pittoreske pueblo blanco van 40.000 inwoners, verstopt in de goudgele glooiingen tussen Malaga en Sevilla. Hier runt hij het sympathieke hotelletje En Frente Arte Iets verderop, in zijn gelijknamige opnamestudio annex cybercafé en kunstgalerij, nam dEUS in 1998 The Ideal Crash op. Jaren geleden deed Eyckmans hier productiehuis Woestijnvis locaties aan de hand voor de in Spanje gefilmde reeks van het kijkcijferkanon De Mol. Ook in Andalucia Personal toont de uitgeweken Antwerpenaar een ander Andalusie, het alternatief voor wat hij “flamencotoerisme” noemt De opmerkelijke reisgids huist in een blikken doos en bevat ook een cd.

FILIP EYCKMANS: “Bedoeling is dat je dit als travel krt gebruikt. De reisgids beperkt zich tot vijf steden Malaga, Marbella, Ronda, Cordoba en Granada Nee.. Sevilla is er niet bij. Dat is het s Gravenwezel van Andalusië. In elke stad steilen vijf jonge mensen met een zaak in de socio-culturele sector zichzelf voor en geven ze tips, plaatsen in hun stad waar zij met vrienden vertoeven. Dat zijn bijna nooit toeristische plekjes Als je merkt dat iemands smaak niet bij de jouwe past, kies je gewoon voor de tips van een andere. Dat kan je bij de klassieke reisgidsen als Trotter en Lonely Planet niet »Op de cd staan vijftien groepen die in Ronde hebben opgenomen of opgetreden, zoals Tindersttcks, dEUS, Think Of One. Millionaire en Vive La Fête Voor de gids schreven ze ook allemaal een tekstje over Spanje; muzikanten uit het noorden over het zuiden »Het derde deel gaat over Andalusie in de twintigste eeuw Daarin wijd ik uit over de ‘vlek van Franco’. die jarenlang een domper heeft gezet op de culturele ontwikkeling van Spanje Ik rakel een stukje geschiedenis op. over Picasso en stierenvechter Antonio Ordonez, en toon de blik van buitenlanders op de totals, onder meer door stukjes over Orson Welles en Ernest Hemingway, die in Andalusiè hebben gewoond en gewerkt.” “Als ik in België ben, weet ik weer waarom ik niet vaker terugkom: de files, het grijze weer…”, vertelde je me eens.

EYCKMANS: “Ja, het klimaat blijft toch wel reden nummer één waarom ik in Spanje woon, Een enorm cliché maar grijs weer werkt op mijn systeem. »Normaal kom ik drie tot vier keer per jaar terug, maar nooit te lang. Vroeger, toen ik nog intensief met dEUS en andere groepen bezig was, was dat meer, Toen was ik een Spanjehater, omdat ik het Benidorm- en Torremolinos-beeld voor ogen had. Ik was al eens aan zo’n Costa geweest Spanje was zeker niet het land dat mij aantrok. Maar door een vrouw heb ik in 1991 een jaar in Madrid gewoond Daar leerde ik geleidelijk een ander Spanje kennen. Ik was net 20 en zat toch al een tijdje in het uitgaansleven Maar Madrid heeft mijn ogen geopend Dat de nacht om vijf uur opnieuw begon en dat mensen maar bleven doorgaan, was voor mij een openbaring “

Alle inclusief

“Andalusie is als de lente. Is oude mannen die Ducados roken en naar elkaar roepen. Is bergop wandelen, puffend in de hitte, enkel om die bar te bereiken die je favoriete lechuga serveert, de zoete wijn van Malaga. Andalusie is glamoureus zonder sterren. njk zonder geld. warmhartig en gastvrij. Andalusië lacht je toe.” (Tom Barman in Andalucia Personal)
Je hotel mikt niet op de Neckermann-toerist en ook je reisgids bewandelt alternatieve paden. Allergisch voor massatoestanden? EYCKMANS: “Ik doe nooit bewust anders. De politiek van mijn hotel is ontstaan door met dEUS en andere groepen te touren en alles uit de hotels te halen, wat mij eraan stoort slechts ontbijt tot 10 uur, ook al heb je daarvoor betaald, 4 euro voor een cola in de minibar terwijl die 20 cent kost. , .. Zulke dingen vind ik diefstal. Ik wil normaal doen. Mijn systeem is ‘alles inclusief’, dus ook drank en eten. Een hotel runnen, is: mensen in uw huis halen. Dus moet je gastvrij zijn en zeker niet de indruk geven dat je ze aan het beste-len bent. Niet: vriendelijk zijn, maar als de Visa moet bovenkomen. blijkt de rekening veel hoger dan verwacht. Dat vind ik niet correct.” Wat voor volk krijg je in En Frente Arte over de vloer? EYCKMANS: “Een heel breed publiek De prijzen zijn er ook naar gemaakt. Voor mensen die goed bij kas zitten, is het er spotgoedkoop. Voor wie een kleiner budget heeft is dit het specialleke van de trip. Die mensen logeren dan drie dagen bij mij en gaan vervolgens zes dagen kamperen. Ik ontvang veel city escapers, vooral koppels uit Londen die hier een dag of vijf blijven hangen. Ronde ligt centraal om trips te doen. Door mond-tot-mondreclame is er in het hotel het hele jaar een constante toeloop. Mijn studio heb ik intussen verhuurd aan Nederlanders. Het organiseren van festiviteiten heb ik ook teruggeschroefd. Met de toeristische dienst van Ronde onderhandel ik nog wel over een play for hoirdatformule, waarbij groepen gratis optreden in ruil voor hun vliegtuig-tkckets en verblijf Maar eigenlijk heb ik mij uit de muziek teruggetrokken. Ik werd zot van de matiana-factor. Ik wilde er niet te veel grijs haar aan overhouden.”
Op z’n Duits
“Om S morgens bij mijn positieven te komen, volg ik de raad en drink enkele Red Bull Andalus’, genaamd gazpacho. Het werkt Op onze laatste dag hebben we een concert in de club Los Hermanos. Na die fantastische avond leer ik nog iets: mix nooit tinto de verano met Jerez-wijn. De volgende ochtend, op onze terugweg naar het koude noorden, beloof ik het voorbijglijdende Serrania-landschap ‘We komen terug. hoe sneller hoe liever’.” (David Bovee van Trilt-ik Of One in Andalucia Personal)
Kan Jij je nog niet aanpassen aan de Spaanse mentaliteit? EYCKMANS: “De voorbije jaren heb ik vooral geleerd dat mensen in Zuid-Spanje even slecht deadlines respecteren als muzikanten uit het noorden. Ik heb al besloten dat ik met Spanjaarden op café wil gaan. maar ik wil er geen zaak mee runnen. Ik heb een tijdje festivals georganiseerd met twee Spanjaarden. Dat zijn nog steeds mijn vrienden, maar met de zaak ben ik na een jaar gestopt. Als ik wilde afspreken om iets te doen en niemand was op tijd, dan kon ik niet verder. Daar ben ik dan vrij Duits in. (lacht) Ik wil ’s avonds meedansen en een pintje drinken, omdat ik daar maanden aan heb gewerkt Dat ging niet met die mensen. Dan moest ik een drumstel gaan zoeken terwijl de groep al op het podium stond”

En omgekeerd: wat vinden de Spanjaarden van jou? EYCKMANS: “Pff, dat weet ik niet. Nog meer dan in Belgie heb ik in Ronda wel jaloersheid gevoeld. Toen ik daar eens een geslaagd festival met Orishas had georganiseerd. kreeg ik in de ogen van de inwoners ineens te veel succes. 1.600 man voor een alternatief optreden. dat was in dat stadje van 40.000 mensen nog nooit gebeurd Ik had een café. een hotel. zat mee in de horeca *Die buitenlander kan dat omdat hij veel geld heeft en van alles doet wat wij niet hebben’, hoorde ik achter mijn rug. Ik was dus een toffe, tot ze merkten dat wat ik deed, lukte”

Waarom heb je Ronda onlangs geruild voor Marbelta? EYCKMANS: “Gebrek aan privacy. Ik woonde in mijn hotel en sliep naast de bel. Nu heb ik een ploeg van acht mensen die het hotel draaiende houdt en ga ik twee dagen per week naar het werk. Ik had er echt behoefte aan om eruit te gaan. Ik woonde daar, hé. Elke dag dertig tot veertig mensen in je huis hebben is heel tof, maar na zeven jaar op de tourbus met dEUS en zeven jaar in Ronda wilde ik dat veranderen. In Marbella heb ik ontdekt wat privacy is.

»Ronda heeft een grote authentieke teel. Marbella is tien keer internationaler. Dit is het Las Vegas van Andalusit zonder de grote neonlichten; alles over the top, veel kleine dingen om te ontdekken. vol fortune seekers, Russische hoeren en Pakistaanse wapen-handelaars, Marbella is boven zichzelf uitge-groeid, langs alle kanten ontploft en daar-door weer sympathiek Het is hier duur en elitair, maar ik kan er mijn weg wel vinden. Ik voel me hier goed, ik heb zelfs een abonne-ment op het voetbal van Malaga SV”

Ben je ondertussen ook Spaans staatsburger? EYCKMANS: “Nee. ik ben resident. Dat is een soort paspoort dat je krijgt als je je uitschrijft in België. Op mijn Belgische pas staat ‘Afgevoerd naar Spanje’ Mooie verwoording in deze Vlaams-Bloktijden, hé?”

Dat Bart Somers-gedoe

“Een rustige zomerse ochtend. Wanneer ik wakker word, schijnt de zon door de houten vensterluiken. Het doet me denken aan die schilderijen waarop heldere zonnestralen donkere wolken verlichten, alsof God me in de gaten houdt. De straten zijn verlaten en mijn man Danny en de andere hotelgasten slapen nog. Aangezien we hier maar een paar dagen verblijven, besluit ik de fulltime loenst uit te hangen. Ik neem een frisse duik in het zwembad, pers sinaasappels en leg me In de al bijna brandende zon Een uur later komt onze tourmanager Eric vragen of ik zin heb om mee te gaan naar een soort paardenfeest Op een dag als deze kan niemand me iels beters voorstellen.” (Ets Pyno van Vive La Féte in Andalticia Personal)

Beschouw je Spanje al als je thuis? EYCKMANS: “Ik voel mij hier zeker thuis. Maar als ik met vrienden aan het joken ben in het plat Antwerps, voel ik me misschien wel meer thuis Maar in Spanje ben ik wel een buitenlander Buitenlanders hebben hier de economie gevormd. Dat is anders dan in Antwerpen, waar Japanse toeristen wat rond het stadhuis hangen Hier is de term guiris – wat staat voor vreemdelingen in witte kousen en sandalen – even erg ingeburgerd als de Marokkanen in België. Spanje leeft van de toeristen, maar veel buitenlanders hebben op een denigrerende manier zaken gedaan met Spanjaarden, »Toen ik in Ronde aankwam, was ik de enige van mijn leeftijd Nu zie ik in Andalusië veel Europeanen die hier komen wonen. Dat is de zaken enorm aan het veranderen. In plaats van vijftigplussers die hier een huis kopen om te komen golfen, zie je nu een jonge generatie die hier een leven komt opbouwen en ervoor kiest om niet in de hectische stad te wonen en in het systeem mee te draaien”

Bekijk je België nu met andere ogen? EYCKMANS: “Niet echt, ook omdat ik nog veel contact heb. Ik heb hier satelliet-tv. Op BVN zie ik elke dag het nieuws, En het was mij al langer dUidelijk dat Vlaanderen extreem geprivilegieerd is. Op geen enkele plek kom je in contact met zoveel culturen. Wat mij dan weer stoort, is dat enorme Vlaamse gevoel, dat ik totaal niet heb. Ik ben blij dat ik in Vlaanderen ben geboren, maar dat gezellig Vlaamse Bart-Somers-gedoe kan ik niet vatten. Dat mensen die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt, op het Vlaams Blok stemmen, vind ik nog het ergste. Onze muziekscene blijft wel heel goed. Ik heb net Gabriel Rios gehoord, ben blij dat Think Of One die BBC-award heeft gewonnen… , De jongste jaren zijn we er echt aan het uitspringen, maar we hebben niet genoeg kracht om dat in de Angelsaksische landen door te drukken. Dat merk ik nu met Magnus (project van CJ Bolland en Tom Barman; red.) en met de film van Tommy (Any Way the Wind Blows; red.). Dat lukt overal wel wat, maar het blijft toch een strijd die je moeilijk wint”
“We pakken onze spullen en vertrekken, weg van deze plek. Een week hebben we verbleven in deze fata morgana van een opnamestudio, heerlijke tapas en wijnen. een romige zon en gastvrije mensen. Onze trip noordwaarts brengt ons weer bij zinnen. Alle dagen zullen weer elkaar lijken. tot we beseffen dat we er niet in zijn geslaagd ons aan te passen aan de Spaanse gewoonten Onze herinneringen aan Ronde zullen groeien tol een allesomvattend verlangen, dat het dagelijkse leven in de Lage Landen overschaduwt.”(Soundsurfer in Andalucia Personal)

EPSON MFP image

EPSON MFP image

EPSON MFP image