Filip Eyckmans – Hotel Ronda Enfrente Arte

Filip Eyckmans – Hotel Ronda Enfrente Arte

Ex-dEUS-manager Filip Eyckmans: eigenzinnige kijk op Andalusië

Filip Eyckmans vestigde zich in 1997 in het ZuidSpaanse Ronda. Daar runt hij het sympathieke hotelletje En Frente Arte en de gelijknamige opnamestudio, waar dEUS in 1998 The ideal crash opnam. Jaren geleden deed hij productiehuis Woestijnvis locaties in zijn nieuwe achtertuin aan de hand voor het kijkcijferkanon De Mot In zijn gloednieuwe reisgids Andalucia Personal toont Eyckmans een ander gezicht van Andalusie, het alternatief voor wat hij “flamenco-toerisme” noemt. De opmerkelijke uitgave huist in een blikken doos en hevat ook een cd. “Bedoeling is dat je dit als travelkit gebruikr, legt hij uit. “Op de cd staan vijf-tien groepen die in Ronda hebbcn opgenomen of opgetreden: Tindersticks, dEUS, Think Of One, Millionaire, Vive La Fête, Buscemi,enz. Voor de gids schreven ze ook allemaal een tekstje over Spanje: muzikanten Lilt het noorden over het zuiden.”

De reisgids beperkt zich tot vijf steden: Malaga, Marbella, Ronda, Cordoba en Granada. “In elks; stad stencil yip’ jonge mensen met een zaak in de socio-culturele sector zichzelf voor en gcvcn ze persoonlijke tips, plekjes in hun Mad waif zij met vrienden vertoeven. Dat zijn bijna nooit tocristische plaatsen. Als je merkt dat iemands sinaak nict bij de jouwe past, kies je gcwoon de tips van ccn andere, flat kan je bij klassieke reisgidsen niet”

Wanneer ben je voor het Iaatst in Belgie geweest? Vorige maand, om mijn grootmoeder te begraen. Normaal kom ik drie tot vier keer per jaar terug, maar nooit te lang. Vroeger was ik een Spanje-hater, omdat ik het Benidorm- en Torremolinos- beeld voor ogen had. Wegens een vrouw heg ik in 1991 een jaar in Madrid gewoond. Daar heb ik geleidelijk aan het andere Spanje leren kennen. lk was net twintig en zat toch al een tijdje in het uitgaansleven. Madrid opende mijn ogen. Dat de nacht om vijf uur opnieuw begon en dat mensen maar bleven doorgaan: dat was voor mij een openbaring.

Inmiddels werk je niet langer met dEUS en heb je je studio verhuurd. Is je tijd van feesten voorbij? Je trapt in het cliché van ouder worden, zeker? Op een avond, in de Bourla in Antwerpen, heb ik dat gevoeld: the party is over. Ik heb er wel van moeten afkicken. Den Tommy (dEUS-zanger Tom Barman, red.) blijft een goede vriend. Hij komt twee, drie keer per jaar op vakantie en maakt hier zelfs songs. Ik ben opnieuw gewoon een echte dEUS-fan.

Toch kan je het plannen maken niet helemaal laten. Met de toeristische dienst van Ronda onderhandel ik over een play for holiday-formule, waarbij groepen gratis komen optreden in ruil voor hun vliegtuigtickets en verblijf Eigenlijk heb ik mij hele-maal uit de muziek teruggetrokken. Ik werd zot van de mahana-factor. Ik wilde er niet te veel grijs haar aan overhouden. Nu ben ik fervent aan het paddlen, een mix van squash en tennis. Tommy is een squasher, ik een tennisser. Dat heb-ben we hier onlangs tien dagen aan een stuk gespeeld. De Spaanse ex-president Aznar was een verwoed paddler en heeft dat mee populair gemaakt. Straf dat het niet doorgroeit naar de rest van Europa.
Klopt het dat jij als tennisser ooit nog hebt gewonnen van Filip Dewulf en met de nationale ploeg Europese kampioenschappen hebt gespeeld? Ja, tot mijn zestiende heb ik in het professionele circuit gezeten. Toen ben ik daar radicaal mee gestopt, omdat ik vond dat ik te maniakaal bezig was. Ik had wel een enorme vechtersmentaliteit. Als veertienjarige in het buitenland tegen een andere nationaliteit spelen terwijl tweehonderd mensen tegen je supporteren, daar word je hard van. Niks mooier dan in het hol van de leeuw zitten.
Heb je vaak vanuit die positie moeten werken? Als je veel dingen probeert. mislukken er ook een paar. Net zoals mijn vader zie ik alles in voetbaltermen: met het tennis en met dEUS mocht ik even in de Champions League meespelen, met mijn hotel van veertien kamers zit ik in tweede klasse. Goed meedraaien in tweede klasse, gezond zijn en niet de slaaf van je werk worden, is ook enorm bevredigend. Dat is wat ik heb geleerd: je moet weten in welke league je jezelf inschrijft. Soms moet je je verwachtingspatroon bijstellen.

Jij kiest nooit voor de makkelijke weg: dEUS is geen doorsnee popgroep, je hotel mikt niet op de Neckermanntoerist en je reisgids bewandelt alternatieve paden. Weiger je met de massa mee te heulen? Ik doe nooit bewust ander& De politiek van mijn hotel is er gekomen door met dEUS en andere groepen te toeren en alles uit hotels te halen wat mii eraan stoort: slechts ontbijt tot 10u ook al heb je daarvoor betaald, 4 euro vragen voor een cola uit de minibar terwijl die 20 cent kost, enz. Zo’n dingen vind ik diefstal. Ik wil normaal doen. Als je een hotel runt, moet je gastvrij zijn en zeker niet de indruk geven dat je mensen aan het bestelen bent.

Kan jij je aangepassen aan de Spaanse mentaliteit? De jongste jaren heb ik geleerd dat mensen in ZuidSpanje even slecht deadlines respecteren als muzikanten uit het noorden. Ik heb een tijdje festivals georganiseerd met twee Spanjaarden. Dat zijn nog steeds mijn vrienden, maar met de zaak ben ik na een jaar gestopt. Om 17u afspreken en niemand zien opdagen. zo kon ik niet voortwerken. Daar ben ik vrij Duits in. (lacht) Ik wil `s avonds meedansen en een pintje drinken, omdat ik maanden aan iets heb gewerkt. Niet een drunistel gaan zoeken, terwijl de groep al op het podium staat.

Omgekeerd: wat vinden de Spanjaarden van jou? Pff dat weet ik niet. Nog meer dan in België heb ik in Rontia wel jaloezie gevoeld. Toen ik daar een geslaagd testival had georganiseerd, kreeg ik in hun ogen ineens te veel succes. 16.000 man voor een alternatief optreden, dat was in dat stadje van 40.000 mensen nog nooit gebeurd. Ik had een café, een hotel, zat mee in de horeca. “Die bui-tenlander kan dat omdat hij veel geld en van alles heeft dat wij niet hebben”. hoorde ik achter mijn rug.

Waarom heb je Ronda geruild voor Marbella? Gebrek aan privacy. lk woonde in mijn hotel en sliep naast de bel. Nu heb ik een ploeg van acht mensen die het hotel draaiende houdt en ga ik twee dagen per week naar het werk. Ik had echt behoefte om eruit te stappen. Elke dag dertig tot veertig mensen in je huis hebben is heel tof, maar na zeven jaar op de toerbus met dEUS en zeven jaar in Ronda niet meer. In Marbella heb ik ontdekt wat privacy is. Een halfjaar geleden ben ik ook vader geworden. Ronda heeft een grote authentieke feel. Marbella is tien keer internationaler. Dit is het Las Vegas van Andalusië, zonder de grote neonlichten: alles over the top, veel kleine dingen om te ontdekken, bomvol fortune seekers, Russische hoeren en Pakistaanse wapenhandelaars. Marbella is boven zichzelf uitgegroeid, langs alle kanten ontploft en daardoor weer sympathiek. Marbella is ook duur en elitair, maar ik kan er mijn weg wel vinden. Toen ik in Ronda aankwam, was ik de enige van mijn leeftijd. Nu merk ik dat veel Europeanen in Andalusië komen wonen. In plaats van vijftigplussers die hier een huis kopen om te golfen, zie je nu een jonge generatie die hier een leven opbouwt. Ik voel me hier goed, heb zelfs een abonnement en het voetbal van Malaga SV.

Ben je ondertussen een Spaans burger? Nee, ik ben resident. Dat is een soort paspoort dat je krijgt als je je uitschrijft in België. Op mijn Belgische identiteitskaart staat: `Afgevoerd naar Spanje’. Mooie verwoording in deze VlaamsBloktijden, hé? Ik voel mij hier in Spanje zeker thuis. Ik heb een vrouw van Ronda en een zoon van Marbella: Paulo. Een Italiaanse naam, omdat ik graag zou hebben dat hij voetballer wordt. In Spanje ben ik wel een buitenlander. Buitenlanders hebben in Spanje de economie gevormd. Dat is anders dan in Antwerpen, waar Japanse toeristen wat rond het stadhuis hangen. Hier is de term guiris – buitenlanders met witte kousen en sandalen – even erg ingeburgerd als de Marokkanen in België. Spanje leeft van de toeristen, maar veel buitenlanders hebben op een denigrerende manier zaken gedaan met Spanjaarden.

Bekijk je België nu met andere ogen? Niet echt, ook omdat ik nog veel contact heb. Ik heb hier satelliet-tv. Op BVN volg ik elke dag het nieuws. Het was mij al langer duidelijker dat Vlaanderen extreem geprivilegieerd is. Op geen enkele plek kom je in contact met zo veel culturen. Wat mij dan weer stoort, is dat enorm Vlaamse gevoel dat ik totaal niet heb. Ik ben blij dat ik in Vlaanderen ben geboren, maar dat gezellig Vlaamse 13artesomers_gedoe kan ik niet vatten. Dat mensen die de I-Weede Wereldoorlog hebben meegemaakt op het Vlaams Blok stemmen: dat vind ik nog het ergste. Onze nuziekscene blijft wel heel goed. Ik heb net Gabriel Rios ;eboord, hen blij dat rIbink 01 One die BBC-award heeft ewonnen,… De jongste jaren zijn we er echt aan het uispringen, maar we hebben niet genoeg kracht om dat in le Angelsaksische landen dcgor te drukken. Dat merk ik lu met Magnus en met de film van Tommy (Any Way the Wind Blows-, red.) ook. Dat lukt overal een beetje, maar et blijft toch een strijd die je moeilijk wint.

Weekend Ronda Enfrente Arte 1

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA