dEUS rockt lekker in Dublin

DUBLIN — dEUS doet een gooi naar internationale roem, maar zonder zichzelf te verloochenen. Dat is de indruk na het derde concert van hun Europese tournee, zaterdag in de Olympia in Dublin. Veel toegankelijke nieuwe nummers, enkele oude favorieten, en een snuifje eigenzinnigheid. En het rockte behoorlijk.

 

The ideal crash

Met zijn derde cd, The ideal crash, moet dEUS internationaal gaan doorbreken. Die spanning is in het dEUS-kamp voelbaar. De plaat heeft er alle troeven voor: onmiskenbaar dEUS, maar directer en laagdrempeliger dan de vorige cd’s van de groep, die in het buitenland wel eens al te arty werden bevonden.

De tour

De hele campagne is verstandig georkestreerd. Eerst doet de groep een tournee in kleine zalen, die snel uitverkopen. De „buzz” die zo ontstaat, moet vraag creëren naar meer en grotere optredens. Het optreden in de Olympia van Dublin springt er in die reeks uit. De zaal kan ongeveer 1.400 man bevatten, meer dan de andere zalen van de tournee. Geen nood; er kwamen zaterdag 1.250 Dubliners op het optreden af. Een goed publiek bovendien, dat de nieuwe cd, al enkele keren in de lader had gegooid.

dEUS_confirm_live_concert_date_at_The_Olympia_Theatre_in_Dublin_October_12th_2011_buy_tickets_information_details_about_gig_show_irish_tour_dates_music_scene_ireland

Openingsnummer

De reactie op het openingsnummer “Sister Dew” — een romantische sleper en een zekere singlekandidaat — was er dus geen van verrassing. Her en der fluisterde iemand een buurman toe dat dit ,,één van de mooiste nummers van de nieuwe plaat” was. Zanger Tom Barman was niet echt goed te horen, dat verbeterde pas een beetje na het derde nummer. Maar „Sister Dew” kreeg de handen op elkaar. Daarna gejuich voor „Little arithmetics”, een top-40 hitje in Groot Brittannië en dus het bekendste dEUS-nummer.

Violist Klaas Janzoons zette de intro van “Put the freaks up front” met een luchtsprong kracht bij. Zonder de inleidende feedback van de cd meteen een gespierde rockversie, waarin de samples van de blazers mooi doorklonken. Een beetje zenuwen geven dEUS ren scherpte die hen niet misstaat. Ook de nieuwe single „instant Street” rockte op het het scherp van de snee.

 

Hechter dan ooit

dEUS speelt hechter dan ooit. Als het al opviel in de rocknummers, dan helemaal in de meer experimentele nummers. „Fell off the foor, man”, bijvoorbeeld, maar dat was wegens zijn goede groove altijd al een publiekslieveling. Dat de groep er een extra lange versie van maakte, viel dus in goede aarde. „Everybody’s weird, weer zo’n geheide single van de nieuwe cd, miste wat dynamiek. De geluidsman had het af en toe lastig met de grillige vorm van de zaal. Gelukkig was de kitscherige jaren ’80 synthesizer die het nummer flair geeft, hier nog te horen.

dEUS @ The Academy by Kieran Frost

 

Hypnotiserende versie

Door die geluidsproblemen kwamen rustpunten zoals „Magdalena” akoestisch beter uit de verf. dEUS plukte het nummer volledig uit elkaar in een nadrukkelijke, maar hypnotiserende versie, met een mooie tweede stem van gitarist Craig Ward. Gejuich voor gouwe ouwe „Roses” en een aandachtig , luisterend publiek voor „Magie Hour”. Je zou bijna van een greatest hits set kunnen spreken, ondanks de zeven nieuwe nummers. De materiaalkeuze was uitgekiend en afwisselend. Dat vond ook het publiek, dat gemeend om meer riep. Een glunderende groep trakteerde hen „Theme from Turnpike”, een dreigende versie van „Ideal crash”, en een song die ze volgens Barman _nog niet kenden”. Maar „Suds & Soda” (van de eerste cd) kon het publiek op het verkeerde been zetten: na elke valse stop zong het enthousiast de tekst verder.

Gestroomlijnde dEUS

Een tweede reeks toegiften kon niet, omdat de zaal ontruimd moest worden voor een volgend optreden. Als het aan het publiek had gelegen, waren die er wel gekomen. Het nieuwe gestroomlijnde dEUS zal oude en nieuwe fans bevallen.

Door: Inge Schelstraete