ANTWERPSE “GUIRI” FILIP GIDST JE DOOR ANDALOUSIË

ANTWERPSE “GUIRI” FILIP GIDST JE DOOR ANDALOUSIË

Vele artiesten en groepen kwamen er van meet af aan inspiratie opdoen ot namen er platen en videoclips op. Onder hen een re-sem namen uit de Antwerpse scene : dEUS, Think of One, Wawa-dadakwa, Think of One, Internationals, Cínérex… Vandaag richt En Frente Arte zich voornamelijk op toeristen, maar in november wil Filip een nieuwe lichting muzikanten “van bij ons” uitnodigen.

Waarom ben je indertijd naar Andalousié vertrokken ?

“Ik had al zes jaar een Spaans lief, en ik vond van mezelf dat ik teveel op backstage-feestjes rondhing. Ik wou daar wat uit ei-genlijk. Bovendien deden we met Musickness in die tijd het management van een zestal groepen : Evil Superstars, Dead Man Ray, dEUS, DAAU, Kiss My Jazz, Cinérex… Van die groepen zaten er altijd wel 1 of 2 tegelijkertijd in de studio, wat handenvol geld kostte. Toen hebben we besloten zelf een studio te bou-wen zodat onze groepen daar in konden werken enwe alles wat meer zelf in de hand hadden”

“Een keer of acht ben ik in die periode naar Spanje gegaan, telkens in de weekends. Eerst zocht ik zowat overal, in Granada onder andere. Omdat ik in 1991 een jaar in Madrid had gewoond, sprak ik al vlot Spaans, had ik al veel Spaanse vrienden enzovoort. We hadden zo´n paar dingen vooropgesteld die moesten kloppen : het mocht niet te ver van een luchthaven zrin, niet te toeristisch, niet te groot… en zo zijn we uiteindelijk bij Ronda uitgekomen. De ligging was ideaal, heel centraal in kndalousie: met Sevilla op 710 km, de Costa del Sol op 45 km, fe Atlantische kust op 700 km, Granada op 180 km, Malaga op 105 km. De ligging gaf echt de doorslag. lk vind nog altijd dat at een heel goeie keuze is geweest.”

Hoe keken de inwoners van Ronda in het begin aan tegen je voornemen om je daar te vestigen ?

“ik ben er vrij discreet “binnengekomen”, maar dat liep vrij snel uit de hand doordat de Evil Superstars er meteen op bezoek kwamen. Het hotelletje dat ik had gekocht, was een van de weinige hotelletjes die er waren : toen waren het er 7, nu zijn het er 43. Het was voordien zo´n snobhotelletje voor een Spaanse bourgeoisie-cliënteel met een mentaliteit die nog dateerde uit de tijd van Franco.

Door het feit dat een langharige semi-rocker dat kocht en er ineens de Superstars met groen en rood haar over de vloer kreeg, ging het nieuwsje vrij snel rond dat er “iets raars” aan de gang was. De Anarchisten (DAAU, nvdr) zijn daarna een paar keer komen spelen, en dan kwam dEUS – en die zijn een jaar gebleven. Toen er voor een optreden van dEUS plots volk kwam afgezakt van Sevilla en van Granada – en de clip van dEUS op MTV te zien was – is de mensen van Ronda hun “frank” wel beginnen vallen.”

Hoe is En Frente Arte geëvolueerd tot wat het vandaag is ?

“In het begin had ik een hypotheek genomen en die betaalde ik af met de huur die Musickness aan mij betaalde. Eind ´98, begin ´99 hebben we dan financieel gezien een serieuze “klop” gekregen. De Anarchisten kregen een groot contract bij Sony, de hoge verwachtingen van Musickness werden niet ingelost en alles is wat in mekaar gestuikt. Dan hebben we in ´99 En Frente Arte er van afgehaakt en is Musickness er mee opgehouden. Toen dEUS stil lag, lag alles even stil. Van dan af ben ik mij meer beginnen toeleggen op de Spaanse markt, ben ik festivals beginnen organiseren, meer in de wereldmuziek. Ik heb ook nog heel veel kleine concertjes georganiseerd, ik heb in een theater in Malaga geprogrammeerd, “De Mol” ontvangen ook, een paar maanden. Veel geploeter, ja… Sinds de periode met de artiesten zowat gestopt is, ben ik op toerisme moeten overschakelen en uiteindelijk is dat heel goed meegevallen. Ik heb een heel tof publiek en je ziet nog altijd dat de ´fond´ die toen gelegd is, nog altijd zijn vruchten afwerpt.”

In die zin is ´Andalucia Personal´ voor jou het afsluiten van een tijd-Perk…

“Eigenlijk wel, ja. Niet om nostalgisch te doen, maar ik had nu de mogelijkheid om het te doen en over drie jaar moet het ook niet meer want dan is het allemaal al te ver weg. Het was het perfecte moment en omdat ik in toerisme zit, was het een goed idee om de verzamel-cd te koppelen aan een alternatieve reisgids. Ik vind dat de Lonely Planets en de Rough Guides mesen veel te weinig naar de goede plekken stuurt, vooral in Ronda dan… Je ziet ook in die gidsen dat wij met En Frente Ar-te eruitkomen als ´de grote vernieuwer´, maar eerlijk gezegd: vernieuwend zijn in het hotelwezen is nu ook weer niet zo moeilijk… In november zouden we graag tien weken na mekaar de nieuwe lichting muzikanten van hier willen overbrengen : Stijn, Gabriel Rios, Ultrasonic…´

In Andalousié komen de laatste jaren meer en meer buitenlanders zich vestigen om er iets op te starten. Hoe kijken de Spanjaarden tegen dat fenomeen aan ?

“Je hebt in het Spaans het woord ´guiri´, een wat denigrerende term voor een buitenlander, met het beeld van de witte sokken en de sandalen. Het is iets heel dubbels : toerisme is dé nummer één voor de economie en heeft heel veel mensen financiële vrijheid en vooruitgang geschonken, maar langs de andere kant zijn er heel veel buitenlanders die dat gedaan hebben op een semi-koloniale manier. Sommige Engelsen bijvoorbeeld spreken daar hun klanten spontaan aan in een Cockney-taaltje alsof dat daar de normaalste zaak van de wereld is, dat hou je niet voor mogelijk. Zoiets zou nooit in mij opkomen. Ik ben voor de Spanjaarden ook een ´guiri´ maar ik denk dat zij ook meer en meer zien dat je ´guiri´s´ en ´guiri´s´ hebt.”

antwerpse guiri_ronda